Huilend zat ik op de fiets, het kattenmandje waar Zellie op de heen weg nog in had gezeten, had ik uit elkaar gehaald en in mijn fietstassen gedaan. Ik kwam langs hetzelfde groepje kinderen als op de heenweg;  “Mevrouw, waar is het katje nu gebleven?” – vroegen ze. Ik deed alsof ik ze niet hoorde, want ik wilde niet nog harder gaan huilen.

het begin van nevernotcooking.nl

Op 6 september 2016 ging ik met mijn lieve Zellie naar de dierenarts. De week daarvoor waren we ook al geweest. “Oh, een gesprongen adertje, ze krijgt bloeddruk pillen en dan komt het wel goed” – eerst leek het ook beter te gaan maar van de een op de andere dag was ze blind. Ik belde de dierenarts direct op en heb Zellie de hele dag op schoot gehouden. Uiteraard wist ik wat er komen ging, ze was ook al oud en ooit moet je dan toch afscheid gaan nemen. Er waren geen opties meer, dus op die dag, om 16.10 is Zellie ingeslapen.

Ik was een beetje een trainwreck daarna. Zellie woonde al een aantal jaren bij me en ik was super gek op d’r, ze lag altijd lekker tegen me aan en zat vaak op schoot. Ze volgde me overal. Ik ben niet zo goed in verdrietig zijn, ik kan het slecht toelaten, liever ben ik boos want tsja, dat is makkelijker en minder kwetsbaar.

Tijd voor afleiding

Op  8 september voelde ik me nog steeds rot, ik had niet verwacht dat ik zo verdrietig kon zijn om het overlijden van een van mijn huisdieren. Al weet ik stiekem ook wel dat ik bij elk ratje en konijntje de ogen uit mijn kop heb gejankt wanneer ze dood gingen. Ik ben nogal gevoelig als het op dieren aankomt.

Ik had afleiding nodig, de hele dag in een van mijn poezen pyjama’s op de bank zitten was geen optie. Op woahjoyce.nl had ik wordpress geïnstalleerd staan. Al jaren deed ik er niets mee, eigenlijk was het een beetje een dure ‘dropbox’ geworden. De weken voorafgaand aan Zellie’s overlijden was ik echter weer veel in de keuken te vinden en foto’s aan het maken van mijn creaties. “Misschien moet ik het weer gaan delen op een blog” zei ik tegen mijn vriend.

het begin van nevernotcooking.nl

Schrijven is altijd al een passie geweest. Ik had een dagboek waar ik met een pen in schreef en daarnaast schreef ik gigantische verhalen op Livejournal. In die tijd (zo’n 14 jaar geleden) begon ik ook te klooien met een eigen blog. Mijn liefde voor schrijven is dus al enige tijd aanwezig. Nu was het alleen een kwestie van zoeken; hoe combineer ik schrijven met koken?

Van woahjoyce.nl naar nevernotcooking.nl

Op woahjoyce.nl blies ik mijn blog nieuw leven in. Ik nam een simpele theme en plaatst er trouw recepten en andere artikelen. Na enkele maanden besloot ik dat ik toch liever een andere naam wilde hebben, iets waardoor je aan de naam van mijn blog al kon zien waar het over gaat. Nevernotcooking.nl was al snel geboren en hoewel er veel mensen waren die woahjoyce.nl beter vonden, ben ik nog altijd heel erg blij met de keus die ik gemaakt heb.

In de korte tijd dat ik weer aan het bloggen ben heb ik al best wat veranderingen doorgemaakt. Ik besloot begin 2017 dat ik weer vegetarisch wilde gaan eten, alle recepten met vlees heb ik verwijderd toen ik switchte naar Nevernotcooking.nl. Vervolgens besloot ik veganistisch te gaan eten, inmiddels zijn de vegetarische gerechten hier ook verdwenen en is alles strictly vegan.

Ik ben nu op een punt aangekomen dat ik 3 recepten per week deel en op zondag een weekoverzicht. Stiekem wil ik nog steeds meer, maar ik post liever kwalitatief goede recepten en artikelen – ik ben bang dat de kwaliteit achteruit gaat wanneer ik meermeermeer wil.

Dat Nevernotcooking.nl nu bestaat heb ik te danken aan Zellie. Als Zellie niet overleden was, dan had ik geen afleiding nodig gehad en was ik niet weer aan het bloggen geslagen. Ik startte weer met bloggen om mezel af te leiden van mijn verdriet en had niet verwacht ooit zoveel vreugde er uit te kunnen halen.

PUR YA

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here